29 - بگو : روز پيروزى ايمان آوردن سودى به حال كافران نخواهد داشت ، و به آنها هيچ مهلت داده نمىشود ! 30 - اكنون كه چنين است از آنها روى بگردان و منتظر باش ، آنها نيز منتظرند ! ( تو منتظر رحمت خدا باش و آنها منتظر عذاب او ! ) . تفسير : روز پيروزى ما آيات گذشته با تهديد مجرمان بى ايمان آميخته بود ، و نخستين آيه مورد بحث نيز توضيح و تكميلى بر اين تهديد است ، مىفرمايد : « آيا همين براى هدايت آنها كافى نيست كه افراد زيادى از مردمى كه در قرون پيش از آنها زندگى داشتند هلاك كرديم و آنها را به كيفر اعمالشان رسانديم » ؟ ( * ( أَ وَلَمْ يَهْدِ لَهُمْ كَمْ أَهْلَكْنا مِنْ قَبْلِهِمْ مِنَ الْقُرُونِ ) * ) ( 1 ) . « اينها در مساكن ويران شده آنان راه مىروند » و آثار آن اقوام نفرين شده را با چشم خود مىبينند ( * ( يَمْشُونَ فِي مَساكِنِهِمْ ) * ) » . سرزمين بلا ديده « عاد » و « ثمود » و شهرهاى ويران شده « قوم لوط » در سر راه آنها به شام قرار دارد ، هر زمان كه از اين سرزمينهايى كه يك روز مركز اقوامى قدرتمند و در عين حال گمراه و آلوده بود و هر چه پيامبران آنها به آنان هشدار دادند اثرى نبخشيد و سرانجام عذاب الهى طومار زندگانيشان را در نورديد ، عبور مىكنند ، گويى تمام سنگريزه‌هاى بيابان و كاخهاى ويران شده آنها صد زبان

--> ( 1 ) فاعل « لم يهد » مفهومى است كه از جمله « * ( كَمْ أَهْلَكْنا مِنْ قَبْلِهِمْ ) * » استفاده مىشود ، و در تقدير چنين است ا و لم يهد لهم كثرة من اهلكنا . ( 2 ) غالب مفسران تفسير آيه را همانگونه كه در بالا گفتيم ذكر كرده‌اند ، ولى بعضى احتمال داده‌اند كه جمله « يمشون » بيان حال هلاك شدگان باشد ، يعنى آنها در حالى كه از عذاب الهى كاملا بى خبر بودند ، و در مسكنهاى خود راه مىرفتند ناگهان عذاب الهى رسيد و آنها را هلاك كرد . ولى اين احتمال بعيد به نظر مىرسد .